دیروز ۴۵ نفر بودند و امروز ۴۳……
انسانها برایمان یک اسم اند که به راحتی خط میخورند
اعدام محمدرضا علیزمانی و آرش رحمانیپور همه مارا دوباره سخت در غم از دست دادن دو انسان فرو برد. گزارشهایی از اعدام و روند دادگاه و چگونگی دستگیری، این دو انسان امروز بر فیس بوک، تویتر، سایتهای اینترنتی و وبلاگها قرار گرفته و قصد من تکرار آنها در اینجا نیست بلکه با احترام فراوان قصد من طرح درخواستی شخصی و دادن هشداری است برای جلوگیری از اعدامها و نجات جان انسانهایی دیگر.
گذشته از اینکه جمهوری اسلامی از اجرای احکام اعدامها در آستانه ۲۲ بهمن چه هدفی را دنبال می کند و فارغ از حدس و گمان اینکه این اعدامها ادامه خواهند داشت یا نه، باید در فکر عزیزان در لیست اعدام باشیم. آنچه مسلم است جمهوری اسلامی در خیابان ها معترضین را بقتل رسانده است و در زندان نیز بدون اعلام هر گونه حکمی جان انسانهایی را گرفته است. با اعلام احکام اعدام برای عده زیادی از فعالین سیاسی و مدنی پیشاپیش از قصد نابودی تعدادی انسان، همه را باخبر کرده است. آیا نباید به صرف وجود چنین احکامی و ریسک حتی ۱ درصدی اعدام این عزیزان به کارزار جلوگیری از اعدام بپیوندیم؟ آیا عمق فاجعه اعدام یک انسان را درک می کنیم؟ جان گرفته شده توسط حکم اعدام که از قبل اعلام شده برای همگان دردآورتر از یک قتل خیابانی و ترور سیاه است. باوجود اینکه جان یک انسان بهرحال جان یک انسان است و نابودیش چه با حکم از پیش معلوم شده اعدام باشد یا در یک حمله در خیابان و توسط اتومبیل نیروی انتظامی یا گلوله یک بسیجی، نابودی جهانی است.اعدام با طناب و یا تیرباران در یک جوخه مرگ، لکه ننگی است بر پیشانی جمهوری اسلامی. سکوت در مقابل آن معنایش قبول و تمکین به آن است.
متاسفانه گروههای طرفدار حقوق بشر و مخالف اعدام هرکدام برای خود به فعالیتی جداگانه می پردازند و هریک به آکسیونی و کارزاری مشغول است. آنها یک مرکز تجمیع ندارند. کارها و وظایف به تبع همین کسستگی تکراری و گاهی بزمین مانده است. هرکدام با یک انشا و اعلامیه و طومار حاضر میشود. هرکدام با بیانیه و نامه ای از عفو بین الملل و دیگرنهادهای حقوق بشری تقاضای حمایت میکنند.
از همه فعالین حقوق بشری بخواهیم که وارد بازیهای سیاسی و گروهی نشوند و همه آنها را به یک همکاری و کار مشترک فرابخوانیم. از این سازمانها، گروهها بخواهیم تا از فعالیتهای پراکنده دست برداشته و حداقل در پروژه اعدامهای سیاسی باهم همکاری کنند. چند نفر باید قربانی شوند تا به اهمیت یک فعالیت هماهنگ و همه جانبه پی ببریم؟ چه مقدار باید هزینه بدهیم تا از دوباره کاری و هر کس براه خود برای یک هدف مشخص و معین که لغو و پیشگیری از اجرای احکام اعدام سیاسی است، دست برداریم و یکجا و یک مرکزی برای این مهم ایجاد. کنیم؟
اعدامها از سرتاسر ایران است باید فعالیتها را سرتاسری کرد
همانگونه که در ذیل این یادداشت آمده است، لیستی مشتمل بر ۲۱ تن از کردستان، ۹ تن از تهران، ۷ تن از اهواز و ۶ تن از بلوچستان در دست است که در انتظار رهایی از اعدامند . آیا این کافی نیست که دریابیم همه ایران باید برای این مساله با هم همکاری کند؟ اینجا دیگر عرب و عجم و خودی و غیر خودی در کار نیست. اگر تا دیروز کرد و بلوچ وبهایی و مجاهد در خطر بودند امروز دیگر سایه شوم مرگ بر سر همه ایران افتاده است و تهدید اعدام بطور کمابیش یکسانی همگانی شده است. امروز حمایت از لغو اعدام بیشتر از هر زمان دیگری میتواند باعث پیوستگی سرتاسری شود. میتوان بسادگی گروههای فعال و اسم دار حقوق بشری سرتاسری و منطقه ای را پیدا کرده و برای شروع پروژه مشترک علیه اعدام مورد خطاب قرار داد. امروز ۲ نام دیگر را از لیست اعدامها با اندوهی جانکاه خط زدم از خط زدن نامی دیگر از هماکنون بر خود میلرزم.
درخواست عاجزانه خود را تکرار میکنم، این درخواست از همه گروهها و شخصیتهای حقوق بشری فعال است:
“آکسیون مشترک و شروع پروژه توقف اعدام سیاسی و پاره کردن لیست اعدام برای همیشه”
۲۱ نفر به عنوان زندانیان کرد، ۹ نفر از محاکمات تهران، ۶ نفر از بلوچستان و ۷ نفر از استان خوزستان در لیست اعدامهای سیاسی هستند. در مجموع ۴۳ نفر از این عزیزان هنوز در لیست اعدام هستند.
اسامی ۲۱ نفر اعدامیهای کردستان:
۱- زینب جلالیان – اهل ماکو – زندان کرمانشاه،
۲- شیرکو معارفی – اهل بانه – زندان سقز.
۳- حبیب لطیفی – اهل سنندج – زندان سنندج،
۴- سامی حسینی – اهل سلماس – زندان اورومیه،
۵- جمال محمدی – اهل سلماس – زندان اورومیه ،
۶- رستم ارکیا،
۷- رشید آخکندی،
۸- حسین خضری – اهل اورومیه – زندان اورومیه،
۹- فرزاد کمانگر – اهل کامیاران – زندان اوین تهران،
۱۰- علی حیدریان – اهل سنندج – زندان اوین تهران،
۱۱- فرهاد وکیلی – اهل سنندج – زندان اوین تهران،
۱۲- مصطفی سلیمی – اهل سقز – زندان سقز،
۱۳- انور رستمی،
۱۴- ایرج محمدی – اهل میاندوآب – زندان اورومیه،
۱۵- محمد امین آگوشی – اهل پیرانشهر – زندان اورومیه،
۱۶- احمد پولادخانی – اهل پیرانشهر – زندان اورومیه .
۱۷- حسن طالعی – اهل ماکو،
۱۸- شیرین علم هویی – اهل ماکو – زندان اوین.
۱۹- محمد امین عبدالهی – میرآباد بوگان.
۲۰- قادر محمد زاده – میراباد بوکان.
۲۱- عزیز محمدزاده-بانه-زندان سقز.
در ۲ ماه گذشته احسان فتاحیان و فصیح یاسمنی در کردستان که در لیست بالا بودند اسمشان خط زده شد و اعدام شدند
اسامی ۷ تن از اعدامیهای عرب:
۱-علی ساعدی فرزند قاسم ۲۵ ساله
۲- ولید نیسی (مهاوی) فرزند سعید ۲۳ ساله
۳- ماجد فرادی پور (سواری) فرزند حمید ۲۶ ساله
۴- دعیر مهاوی فرزند عبدالکریم ۵۰ ساله
۵- ماهر مهاوی فرزند دعیر ۲۱ ساله
۶- احمد ساعدی فرزند حسین ۲۸ ساله
۷- یوسف لفته پور (طرفی)
اسامی ۶ تن از اعدامیهای بلوچستان:
۱- عبدالرحمان ناروئی فرزند خالقداد
۲- عابد گهرام زهی
۳- عبدالحمید ریگی فرزند آزاد ریگی
۴- عبدالجلیل ریگی فرزند جان محمد
۵- ناصر شه بخش
۶- محمود ریگی فرزند نظر
روز ۲۳ ژانویه مطابق با ۳ بهمن ماه ۱۳۸۸، خدایار رحمت زهی شهنوازی ۳۵ ساله اهل خاش حلق آویز شد.
فعالین حقوق بشر به هیچوچه در مورد بلوچستان لیست کاملی ندارند. شواهد گویای آنست که این لیست حداقلی است و تعداد افراد محکوم به اعدام بیشتر از ۶ نفر است. بطور مثال اسم خدایار رحمت زهی شهنواز که روز سوم بهمن اعدام شده بود در لیستهای قبلی وجود نداشت.
گزارشها حاکی از آن است که در تهران ۱۱ تن در لیست اعدام هستند ولی من با اتکا به منابع معتبر فقط اسامی هفت تن را پیدا کردم*. که با احتساب اعدامهای امروز صبح، اکنون اسامی ۹ نفر در لیست اعدام تهران باید باشد.
اسامی ۵ نفر از اعدمیهای دادگاههای اخیر در تهران:
۱- علی صارمی،
۲-ایوب پرکار،
۳- احمد کریمی،
۴- ناصر عبدالحسینی،
۵- رضا خادمی
همانطوریکه میدانید آرش رحمانیپور و محمدرضا علی زمانی که قبلن در لیست بالا بودند، سحرگاه امروز اعدام شده اند، یادشان گرامی باد.
—————————————————
لیست اسامی کسانیکه احکام اعدام دارند کامل نیست، دوستانی که از اسامی زندانیان بیشتری که احکام اعدام دارند آگاهند، در تکمیل لیستهای بالا میتوانند مارا یاری کنند.. مشخصات تکمیلی و قابل کنترل نیز بسیار یاری دهنده خواهد بود: اسم مطابق شناسنامه، جرم انتسابی، تاریخ تولد، عکس، تلفن و یا ایمیل وکلای. تلفن، ایمیل و یا آدرس خانواده ها و منتسبین….
نه به اعدام در ایران
نظر بدهید