یادداشتهای رحمان جوانمردی

لحظاتی پیش کاوه قاسمی کرمانشاهی با تودیع وثیقه ۱۰۰ میلیون تومانی از زندان دیزل آباد کرمانشاه آزاد شد.
در پی اعتصاب غذای یک هفته‌ای کاوه نسبت به بلاتکلیفی سرنوشتش و سپری کردن حدود  ۳ ماه و نیم زندان در بازداشتگاه اداره اطلاعات کرمانشاه که ۸۰ روز ان در سلول انفرادی بود، هفته گذشته خبر [...]

اسارت و گرفتاری زندان، قفس و زنجیر شدن
آنروز که آزاد بودم میخواستم جهان را عوض کنم و فکر می کردم که میتوانم دنیا را تکان بدهم. پول، مقام و هر شغلی ناچیز بودند و توانایی و انگیزه های من بیش از آن بود که مبلغی و منصبی بتواند با آن مقابله بکند. بعد [...]

خبری بنقل از وبسایتهای حقوق بشری در مورد کاوه کرمانشاهی(کاوه کرماشان):
“کاوه کرمانشاهی در ملاقات با مادرش اظهار نموده که تحت شدیدترین فشارها برای اعتراف به “جاسوسی” است. همچنین علی رغم سابقه ی بیماری این فعال حقوق بشر و نامه ی پزشک، تا کنون حق ملاقات پزشک به وی داده نشده است. این ملاقات دیروز(۱۹ فروردین) [...]

روز بیست و یک فوریه مطابق با دوم اسفند، یازدهمین سالگرد روز جهانی زمان مادری بود. یازده سال پیش در چنین روزی سازمان یونسکو با پیشنهاد کشور بنگلادش بیست و یک فوریه را به روز زبان مادری نامگذاری کرد.
دلیل این نامگذاری حادثه ای است که در روز بیست و یک فوریه سال ۱۹۵۲ اتفاق افتاد. [...]

کاوه قاسمی کرمانشاهی برای من چیزی شبیه معجزه بود
سوسن محمدخانی غیاثوند
Unews4@gmail.com
وقتی تمام سالهای عمرت به تحمل انواع خشونت، آزارهای جسمی و جنسی، تعصب و نگاه تحقیر آمیز مردان می گذرد، وقتی اصلاً یادت نمی آید که آیا روزی از ته دل خندیده ای یانه، وقتی همیشه پای چشمهایت را تر دیده ای، وقتی تولدت [...]

با پیام یکی از دوستان مشترکم با کاوه در فیس بوک باخبر شدم. تکان خوردم باور نکردم. دوست نداشتم باور کنم. نمیخواستم باور کنم. گفتم مثل دفعه پیش لابد شایعه است. آن دوست دیگر روی فیس بوک نبود که منبع خبرش را کنترل کنم. برایش ایمیل دادم. چندی نگذشت باز چتی دیگر این پیام را [...]

بیش از هفت ماه از آغاز جنبشی اجتماعی و نوین در ایران که به جنبش سبز شهرت یافته، می گذرد. جنبش کم نظیری که به یمن بهره برداری خلاقانه از امکانات وسیع و جدید ارتباطات جمعی؛ همچون شبکه های اینترنتی، تصویر برداری آماتور توسط دوربینهای موبایل، شبکه های تلویزیونی ماهواره ای و غیره، به سرعت [...]

دنبال من نگرد مادر
نام مرا بر زبان نیاور در مقابل در این زندان
اینجا دنبال من نگرد
ستاره افتاده بر گیس تو
آن را نکن خسته و گریان
غروب ها دلم میگیرد. نوعی بی قراری به سراغم می آید. نمی دانم چرا ولی سالهاست به این دلتنگی ها عادت کردم. حالا دیگر شعر شاملو، سیگار و لیوان چای هم [...]

از فرزاد چه بنویسم او خود همه اوراق یک داستان از انسانیت است او خود اسطوره یک حماسه انسانی است و او خود با عکس العمل هایش در مقابل دیکتاتور و عمالش یک دنیا سخن از انسان گفته است. فرزاد تصویر نه تنها امروز کردستان بلکه تصویر بی گناهی نسلهای متمادی انسان در مقابل جنایتکاران [...]

قبل از اینکه برایم مهم باشد که این انسان عضو کدام حزب بود و به چه حکمی کشته شد دلم برای مادر و پدرش سوخت و برای فرزندانش متاثر شدم. خانواده ای دیگر بهترینش را از دست داد. عزای دیگر انسانی…غم دیگری برای همه انساندوستان. دگر بار اندوهی سنگین بر دل همه آنانی نشست که به مهرها و مهره های حزبی و گروهی توجه ندارند. با تشخص و مقام انسانها را اندازه نمی گیرند. رنگ و جنس و نژاد برایشان اهمیت ندارد بلکه انسان بودن تنها ملاک قضاوتشان است.