زبان مادری

اسفند ۳م @ ۲۱:۳۶ نویسنده: رحمان

روز بیست و یک فوریه مطابق با دوم اسفند، یازدهمین سالگرد روز جهانی زمان مادری بود. یازده سال پیش در چنین روزی سازمان یونسکو با پیشنهاد کشور بنگلادش بیست و یک فوریه را به روز زبان مادری نامگذاری کرد.
دلیل این نامگذاری حادثه ای است که در روز بیست و یک فوریه سال ۱۹۵۲ اتفاق افتاد. در چنین روزی پنج دانشجو در مبارزه برای تبدیل کردن زبان مادری خود یعنی زبان بنگالی به زبان رسمی، در کشوری که آن زمان پاکستان شرقی نام داشت و بعدها به بنگلادش تبدیل شد، جان خود را از دست دادند.
یونسکو در زمینه زبان مادری تعریف زیر را تبلیغ میکند:
“یک فرهنگ صلح جویانه، تنها در فضائی می تواند بنیاد گیرد که در آن همه حق داشته باشند، زبان مادری اشان را آزادانه و بطور کامل در همه عرصه های ضروری زندگی خود بکار گیرند.” .


توجه دولت جمهوری اسلامی ایران به زبان مادری

جمهوری اسلامی هیچ گاه زبان مادری و آموزش به زبان مادری را مورد توجه جدی قرار نداده است. در اوان انقلاب خمینی رهبر جمهوری اسلامی تا زمانی که در فرانسه بود برای جلب حمایتهای ملی، همه مردم ایران، آزاد بودن آموزش به زبان مادری را در آینده ایران وعده داده بود. همچنین “هئیت حسن نیت” یا نمایندگان دولت موقت که با نمایندگان مردم کرد در سال ۵۸ در طرحی به اسم طرح خودگردانی، بندی گنجانده بودند که بر اساس آن آموزش زبان مادری طبق شرایطی و با اما و اگر و بسیار محدود مورد اشاره قرار گرفته بود. در اصل ۱۵ قانون اساسی جمهوری اسلامی نیز آمده است که: “استفاده از زبان های محلی و قومی در مطبوعات و رسانه های گروهی و تدریس ادبیات آنها در مدارس ، در کنار زبان فارسی آزاد است”. اما بخش آموزش تدریس ادبیات در مدارس اصل ۱۵ از زمان تصویب تا بحال هیچگاه اجرا نشد. در انتخابات اخیر کاندیداهای مختلف وعده هایی در اجرای کامل این بند و حتی فراتر از آن را نیز مطرح کردند. لازم به تذکر است که آقای منتظری در ماههای آخر حیات خویش حق تحصیل به زبان مادری را از حقوق شرعی دانستند. هر چند این گفته ایشان طی فتوایی فقهی مطرح شد، و علیرغم اینکه در میان پاره ای از متخصصین دینی نیز بحثهایی در این باره و تائید آن انجام گرفت رسانه های دولتی آنرا بکلی مسکوت گذاشته و از انعکاس آن خودداری نمودند. ادامه‌ی نوشته »
ارسال به:
  • Facebook
  • Print
  • PDF
  • email
  • Google Bookmarks
  • Digg
  • del.icio.us
  • Add to favorites
  • FriendFeed
  • Live
  • MySpace
  • Technorati
  • Twitter
  • Balatarin

تظاهرات بیست و دو بهمن در آمستردام

بهمن ۲۴م @ ۱۹:۱۱ نویسنده: رحمان


تظاهرات بیست و دو بهمن ۱۳۸۸ در آمستردام توسط جوانان پیشرو و ندای ایران برگزار شد. این تظاهرات بطور همزمان و سراسری در اکثر شهرهای بزرگ اروپا سازماندهی شده بود.

کوچولوی سبزساعت ۵ بعدازظهر روز ۲۲ بهمن سه شهر هلند یعنی آمستردام، لاهه و خرونینگن با هدف پشتیبانی از مردم ایران در هوای سرد زمستانی پذیرای تعداد زیادی از ایرانیان و هلندیهای حامی جنبش سبز ایران بودند. این تظاهرات با همکاری اتحادیه سراسری دانشجویان اروپا در اکثر شهرهای بزرگ اروپایی فراخوانده و سازماندهی شده بود. در آمستردام و لاهه بیشتر احزاب موجود در صحنه سیاست هلند و تشکلهای دانشجویی پیام‌های همبستگی خود را با مردم ایران قرائت نمودند. احزاب کارگر، دمکرات مسیحی، سبزهای چپ، سوسیالیست، دمکرات‌های ۶۶ و اتحادیه های دانشجویی و مدنی هلندی در پیامهای خود ضمن محکوم کردن سیاست سرکوب دولت احمدی نژاد حمایت خود را از جنبش سبز ایران اعلام نمودند.

در طی همایش همچنان پیامی از ایران رسید که متعلق به دفتر تحکیم وحدت بود و در آن ضمن تاکید مجدد بر پشتیبانی از خواست آزادیخواهی مردم ایران از همکاری و حمایت اتحادیه دانشجویان اروپا از مردم ایران قدردانی شده بود. تظاهرات کنندگان سرودهای یاردبستانی، ای ایران و سرآمد زمستان را با هم خوانده و با تکرار کردن شعارهای “رفرندام، رفراندم، اینست شعار مردم”، “زندانی سیاسی آزاد باید گردد” و “پایان دیکتاتوری” که بزبانهای هلندی، انگلیسی و فارسی سرداده می‌شد همراهی خود را با معترضین در داخل ابراز می کردند. هنرمندان مختلفی نیز در این تجمعها به هنرنمایی پرداختند که از جمله شعرخوانی از طرف سهند صاحب دیوانی و نفیس نیا و اجرای موسیقی توسط فرجام و گروه هلندی نوای موزیک را میتوان نام برد.

مجموعه ای از ویدئوهایی که از تظاهرات ۲۲ بهمن در آمستردام گرفته شده…..

برای رسانه‌ها و انتشار میتوانید از لینک زیر استفاده کنید:
http://www.facebook.com/resaneh#!/video/video.php?v=296921014598
و توسط آتچ ایمیل برای کسانی که فیلترشکن ندارند و قادر به دیدن یوتیوب نیستند:
http://tinypic.com/r/2zsbt36/6
تصاویر را نیز می‌توانید اینجا دنبال کنید

ارسال به:
  • Facebook
  • Print
  • PDF
  • email
  • Google Bookmarks
  • Digg
  • del.icio.us
  • Add to favorites
  • FriendFeed
  • Live
  • MySpace
  • Technorati
  • Twitter
  • Balatarin

بیانیه ۴۵۰ تن از فعالان مدنی، سیاسی و زنان

بهمن ۲۱م @ ۱۶:۳۰ نویسنده: رحمان


کاوه کرمانشاهی را فورا آزاد کنید!

نیروهای نظامی – امنیتی، روز چهارشنبه، کاوه قاسمی کرمانشاهی، وبلاگ نویس و از فعالان پیشرو حقوق بشر در ایران را در منزل پدریش در کرمانشاه بازداشت کردند. مامورین، کیس کامپیوتر، لپتاب، کتابها و دست نوشته های وی را هم ضبط کردند و کاوه کرمانشاهی را به بازداشتگاه اطلاعات سپاه کرمانشاه منتقل کردند.

کاوه کرمانشاهی، عضو فعال کمپین یک میلیون امضا، عضو سازمان حقوق بشر کردستان و نیز ادوار تحکیم وحدت بوده. بعلاوه وی از فعالان پیشرو و نیز بانیان فعالیت های حقوق بشری در کردستان و نیز از فعالان شاخص حوزه برابری طلبی در ایران بشمار می رود.

این فعال حقوق بشر در سالهای اخیر، تلاشهای زیادی را در راستای مستندسازی موارد نقض حقوق بشر در ایران انجام داده و از جمله کنشگرانی بوده که تلاش های زیادی برای لغو احکام اعدام بخصوص احکام اعدام زندانیان سیاسی داشته است.

همه فعالیتهای کاوه کرمانشاهی، کاملا شفاف، مسالمت آمیز و مدنی و در چهارچوب میثاق های حقوق بشری بوده است.او به هیچ حزب، دسته و گروه سیاسی در داخل و خارج وابستگی ندارد و تنها هم و غمش بهبود وضعیت حقوق بشر در ایران بوده است.

از آنجا که کاوه کرمانشاهی فردی صلح طلب بوده و به عنوان الگویی برای فعالیتهای بشردوستانه در کردستان شناخته شده است، بازداشت او، نگرانی و حساسیت های زیادی را برانگیخته است.

ما امضا کنندگان این نامه، ضمن تقدیر از فعالیتهای حقوق بشری کاوه کرمانشاهی،اعتراض شدید خودمان را نسبت به بازداشت او اعلام می داریم و بر این باوریم که تنها جرم نابخشودنی کاوه، دفاع از حقوق انسانی کردها، زنان ایران و زندانیان عقیدتی و سیاسی و نیز تلاش برای لغو احکام اعدام در ایران بوده است. ما حساسیت ویژه ای نسبت به وضعیت کاوه کرمانشاهی داریم و خواستار آزادی بی قید و شرط او هستیم.

اسامی امضا کنندگان بیانیه:
حمید حمیدی/نسرین حمیدی/فرشته فراهانی/شهاب الدین شیخی/سارا منصوری/فرشته قاضی/مهین شکرالله پور /مریم اهری/مژده امجدی/فریبرز سروش/کتایون رضوی/مرضیه بخشی زاده/بابک خدایاری/ سامان رسول پو/ پردیس درخشنده/رحمان جوانمردی/آریز داراپور/نوشابه امیری/شلیر مامندی/منیره کاظمی/صبری نحفی/مژگان ثروتی/عباس ولی/ آیدا سعادت/رضا هیوا/روحی شفیعی/حسام میثاقی/ساقی قهرمان/لیلی حسن پور/رودی برومند/علیرضا رضائی/امجد آلتورفی/کاوه الماسی/نگار سماک نژاد/ناهید جعفری/رویا کاشفی/مسعود حقیقت فر / مناف/مصی شیروانی/یوسفی کردستان/پروین اشرفی/احمد احمدیان/الناز ناطقی/کیمیا گنجی/سکینه جوانمرد/فرناز کمالی/امید مرادی/یعقوب کشاورز/رویا طلوعی/حسن نایب هاشم/فرخ مهری/سیمین روزگرد/رویا رهبر/شهریار عذادار/هانیه اردلان/آسو صالح/علی عبدی/حسن ماسالی/سیروان شیسی/حسین سعیدی /سیروس ملکوتی/خالد خیاطی/زهرا ایرانی/علی افشاری/میترا یوسفی/آسیه امینی/ناصر چورکه/آکو محمدیان/محسن ساریاسلانی/کاوه زرگه/ژیلا حسن پور/آرش بهمنی/ایاز خونسیاوشان/زهرا رستنی/ فرشته فراهانی/سیمین ازاده/سمانه موسوی/نازنین افشین جم/کورش قناطیر/نوید خانجانی/پویا عزیزی/شاهد علوی/آرزوآبی/پرستو اله یاری/وحید وطن دوست کرمانشاهى/بهارک قهرمان / نازنین شمس/سمانه عابدینی /نوید محبی/آرام آرامیان/ مهرو ملالی/عسل اخوان/سپهر عاطفی/ حسام سلمان/ ندا شهبازی/سامرند فتوحی/آرتین فتوحی/محمدرضا اسکندری/طاهره خرمی/محمد توفیق اسدی/آزاده فرامرزیها/ سوران پالانی/نگین شیخ الاسلامی وطنی /فاطمه گفتاری / کویستان فتوحی/عاصفه اسکندری/مینا جعفری/محمود سعیدزاده/هدا امینیان/کیوان فرامرزی/گلمراد مرادی/زویا اسکندریان/ مهرنوش موری/هایده تابش/کاوه قریشی /شیرین فامیلی/عشا مومنی/مارال فرخی/ احمد اندریاری/منصور تیفوری/جلال حاجی زاده/وریا نیکدین/مریم رحمانی /امیر رشیدی/ترانه امیرتیموری/مینا احمدی/معصومه ضیاء/ناصر آزاچ/آوراهام ایرانی/سولماز ایکدر/سینا اکرم/لیدا حسینی نژاد/فرهاد طالبیان/فرزاد پورمرادی/کبری قاسمی/آرش شرقی/ناهید میرحاج/حمید دباشی /جمشید آیین دار/محبوبه عباس قلی زاده/جلوه جواهری/کاوه مظفری/عفت ماهباز/مریم مالک/ژیلا گلعنبر/رضا مسسافر/محمد علی توفیق/مریم حسین خواه/بابک مغازه ای/نسرین افضلی/محمد ایزدی/آرمین مرتب/سعید حبیبی/ستاره هاشمی/فرناز کمالی /اردی امین/بهرام عباسی/ مهرداد هواسی/جلال هانیسی/نسیم خسروی مقدم/علی واعظی پور/الهام ملک پور/الناز بهنام/شمو مهرپرور/مهچد مهرپرور/ژیان هانیسی/آرش آرمان/نارین محمدی/نگار وابسته/امیر مقتدری/سعید نعیمی/آوات باریکیان/شاپور کرمانشاهی/احمد اسکندری/پریچهر ایرانی/سوسن محمدخانی غیاثوند/مهین حاصلی/احمد اندریاری/کوسار فهتاحی/شهین محمدی/محمد فلاح نیا/آزاد کوردی /قدسی سرمست/مژگان اعلمی/داود آزادفر/شیوا نوجو/محمد شیرزاد/پرویز جھانی/فرهمند علیپور/محمدرضا شکوهی فرد/زینب پیغمبرزاده /پیام تیموری/احمد مسعود/آزاد انسانیت/پیمان قیامی/رویا حبیبی – قیامی/رزگار امین نژاد/نیکزاد زنگنه/منوچهر فاضل/احمد ماشوری/فاخته عدل/شاپور جهانبخش/شیما شکیبا/بابک احمدی مهکی/راحیل رود سوز/کاوس مجذوبی/علی قلی زاده/مصطفی حسن گوره/صالح نالوسی/نیلوفر انسان/آزیتا رحیم پور/رسول صفریانی/سانا شجاعی/ارینا مرادی/رضا جمشیدی/اسماعیل شرفی/ناصر سینا/اسماعیل اسماعیل زاده/فریدون ارشدی /آسو اسلام پناه /حسین حیدری/محمد محمدی/هیوا علی محمدی/گرمیان یارحسینی /طاهر کمالی زاده/احمد صفا/شیما فرزادمنش/فریدون کرمی/پری کریمی نیا/رفیق فواد یار احمدی/رها عسگری زاده/داود آذردوست /سروه مرادویس/محسن کاکه رش/پروانه کوچک پور/کیانوش سنجری/مجید شبانی/سمیه فرید/سیاوش منتظری/سمانه فرید/معصومه رضایی/حمید فرید/روژین محمدی/جلیل آزادیخواه/ابراهیم آیتی نژاد/زهرا ایرانی/رزیتا روزبهانی/ناهید مکری/رویا پاکزاد/رویا حکیمی/دلسوز یاری/جمشید جم/مهین امامی/ امیر مامدی/گیتا مامدی/عزیز ماملی/فریبا داوودی مهاجر/بهاره سلطان خواه/سیروان پالانی/مهرداد ماجدی/اقبال سفری/جلال کمالی زاده/فرهاد کمالی زاده/مهدی کاکه ای/انور حسن پور/کریم مرسنه/شاهین خراسانی/ریبوار قهرمانی/شیرین حسینی/سلیمان شم/مهرنوش اعتمادی/امجد مرادی/علی گیل/آلان فتوحی /علیرضا کاظمی/میلاد مکری/حامد انصاری/فریده پیروتی آذر/پروین اشرفی/احمد خدایاری/شانیا نوری/هرناز حبیبیان/مهرناز حبیبیان/لاله حسن پور/خالد محمدزاده/امیر فرشاد ابراهیمی/آرام دیل مقانی/سارا موسوی خوئینی ها/ستاره نامدار/راحله کشتگر/فرزانه ایل بیگی/کوهسار بهرامی/بهمن صالحی/بهمن فلاح/مینا کهریزی/برهان کاظمی/جمال نجاری- روزنامهنگار-کردستان عراق/شهزاد حسینی/فاروق مدرسی/بهرام اسماعیل بیگی/محمد صادقی/علی جمالی /عبدالله سهرابی/نسیم سلطان بیگی/علاالدین صدیقی /علی قلیچ زاده/راحله حسینی/مهشید یوسفیان/هــیـرش عـــلـیـزاده /پروین اردلان /فروغ سمیع نیا/فاضل ولیان کرماشان/اکرم شهلایی/پریسا امیری/حسن الیاسی/ماکان سپهری/امیرحسین لادن/احمد تنها /کژال درخشانی/سامرند کژال/کاوه رضائی شیراز/عارف نادری/سارا فصیحی/محبوبه حسین زاده/مونا رفیعی/زهره اسدپور/حسین بابایی ارانی/پیوند آرامش/نوشین نوریزاده /آزیتا شعاعی/جمیله حکیمی/سعید شعبانی/بانو صابری/منوچهر سلیمی/شهرام عبدالله/ژیلا احمدی/شهاب السوند/پویش عزیزالدین/جهانگیر ولیان/مهسا جوان/شهلا دباغی/وحید شعبانی/امیرحسین اعتمادی/کیومرث ایرانی/مهسا ایرانی/لیلا پرشین/آرش سبز/فرزانه رایگان/شهرام صادقی/شاخوان عزیزی/ساسان امجدی/شهرزاد قهرمانی/آرمین روحانی/روحی شیرانی پور/شهلا طالبی/محمد قائم مقامی/ژیلا ایرانی/اهورا قوامی/شبنم بهرام/آزاد بهاری/مهدی ایرانی/رحمان آتش بار/گلناز به گو /امیر نصرتی/مینا فرهادی/پویان قائمی/نادر جواهری/مرسده هاشمی/کوروش سلیمی/بابان سلیم/طاهر خالدی/ماکان پارسا/عبدالرحمان خادمیانی/بیان محمدی/عبدالله حیدری/نوید گلپور/آرش دکلان/احمد مام شریفی/شبنم قهرمانی/محمد خادمیانی/کیهان یوسفی /عباد روحی/نوشین احمدی خراسانی/سارا رهگذر/ژینا مدرس گرجی/خالد داریی/آزاد ولدبیگی/جمال رحمانی/عیسی فیضی/هادی بوتیمار/آیدا قجر/سجاد عباسی/هوشیار حسینی/مسعود کرمی/ایت سعید زاده/یاشار گرمستانی/ملوک ملاحسینی/بیتا نقاشیان/سامان رحمانی/فرشاد دوستی پور/المیرا عربشاهی/مهدی دانشور کوهی/کاوس مجذوبی/کارو کریمی/نیلوفر بهاریان/خزر لطفی/مختار مرادی زاده/هیوا خدری/شهلا عبداللهی/فلوریا اسماعیلی/آیدین الله وردیان/شهاب پیکانی/فرزاد آزاده/فرحناز عزیزی/حشمت خسروی/منوچهر آتشپوش/احمد خالدیان/بهروز آزاد اندیش/شهاب مرادی/شاهین دخت کودوری/اعظم قبادیپور/رویا صحرایی/درنا رفیعی/رضا آزادی/سمیرا کاوه/بهاره علوی/هومن شمس برهان/هادی قبادی/سوسن محمدی/پریسا انصاری/البرز دارابی/رها سبزی/کمیل نورانی فرد/امیر مرادی/بهروز صلواتی/

وبلاگ تا آزادی کاوه

فیس بوک تا آزادی کاوه

ارسال به:
  • Facebook
  • Print
  • PDF
  • email
  • Google Bookmarks
  • Digg
  • del.icio.us
  • Add to favorites
  • FriendFeed
  • Live
  • MySpace
  • Technorati
  • Twitter
  • Balatarin

برای برادر خوب و کوچکتر اما بزرگم کاوه ی عزیز و به خاطر دلتنگی هایم برای بودنش

بهمن ۱۶م @ ۱۴:۵۴ نویسنده: رحمان

کاوه قاسمی کرمانشاهی برای من چیزی شبیه معجزه بود

سوسن محمدخانی غیاثوند
Unews4@gmail.com

وقتی تمام سالهای عمرت به تحمل انواع خشونت، آزارهای جسمی و جنسی، تعصب و نگاه تحقیر آمیز مردان می گذرد، وقتی اصلاً یادت نمی آید که آیا روزی از ته دل خندیده ای یانه، وقتی همیشه پای چشمهایت را تر دیده ای، وقتی تولدت هیچ کس را خوشحال نمی کند، وقتی پدر از شرم دختردار شدنش مشتی خاک برسر می ریزد و این خبر را لایق مژدگانی دادن نمی داند، وقتی زن بودن جرمی نابخشودنی و مایه ی ننگ می شود، وقتی عشق بر تو حرام می گردد، وقتی بزرگترین آرزوی دوره ی کودکی ات تبدیل شدن به یکی از همین پسرهاست چون آنها را خوشبخت تر می پنداری و حتی در خیالت برای خود هم زنی اختیار می کنی، وقتی آن دیگر بزرگ آرزویت داشتن خانه ای است که سندش از آن خودت باشد چون گاه جنجال با وجودیکه می دانند چقدر از این کار متنفری اما همیشه از خانه اخراج می شوی و تو چون دختری خجالت می کشی از این همه بیرون ماندن و می ترسی از اتفاق نه چندان خوشایندی که می تواند دامن نجابتت را لکه دارکند لذا همیشه به امامزاده های شهرت پناه می بری و از همین روست که رنگ گلهای قالی خانه ی پدر را به یاد نداری اما شماره ی کاشیهای تک تک امامزاده های شهرت را می دانی، وقتی بزرگترین کابوس کودکی ات همیشه این است که سندخانه ی نداشته ات را گم کرده ای و یا از تو دزدیده اند و تمام این سالها نقشه می کشی که این سند را کجا پنهان کنی تا کسی آنرا از تو ندزدد چون همیشه فکر می کنی اگر سند از دست برود تو باز هم بی خانه شده ای اما چقدر خوشحال می شوی وقتی خاله جان به تو می گوید: «با گم شدن سند، مالکیت تو برخانه از بین نمی رود. می توانی تقاضای صدور مجدد سند بکنی.»، ادامه‌ی نوشته »

ارسال به:
  • Facebook
  • Print
  • PDF
  • email
  • Google Bookmarks
  • Digg
  • del.icio.us
  • Add to favorites
  • FriendFeed
  • Live
  • MySpace
  • Technorati
  • Twitter
  • Balatarin
Comments Off

کاوه کرماشان فعال “مافی مروف”(حقوق بشر) دستگیر شد

بهمن ۱۴م @ ۱۷:۴۶ نویسنده: رحمان

کاوه کرمانشاهی

....................................................کاوه کرمانشاهی

با پیام یکی از دوستان مشترکم با کاوه در فیس بوک باخبر شدم. تکان خوردم باور نکردم. دوست نداشتم باور کنم. نمیخواستم باور کنم. گفتم مثل دفعه پیش لابد شایعه است. آن دوست دیگر روی فیس بوک نبود که منبع خبرش را کنترل کنم. برایش ایمیل دادم. چندی نگذشت باز چتی دیگر این پیام را داد، خبر همان بود. به تویتر نگاه کردم و اسم کاوه را سرچ کردم. یکنفر خبرش را گذاشته بود. از دوستان فیسبوکی خواستم اگر کسی خبر دارد صحت و سقم این خبر را کنترل کند! دوست عزیزی کامنت گذاشته بود که خبر موثقه است. و در سایت گزارشگران این جملات آمده بود:

کاوه قاسمی کرمانشاهی، فعال حقوق بشر صبح امروز ۱۴ بهمن ماه در منزلش در کرمانشاه بازداشت شد. مادر وی ضمن تایید این خبر اظهار داشت:” کامپیوتر شخصی وی نیز به توقیف نیروهای امنیتی در آمده است”.
کاوه قاسمی کرمانشاهی از جمله فعالان با سابقه ی حقوق بشر است که در کمپین یک میلیون امضا، سازمان حقوق بشر کردستان، انجمن منحل شده ژیار و همینطور سازمان ادوار تحکیم وحدت عضویت دارد.

به چه جرمی؟
کاوه کرماشانی یا کاوه قاسمی کرمانشاهی را هم دستگیر کردند. به همین سادگی. سه کلمه خبر: کاوه دستگیر شد…. کاوه یکی از معدود بازماندگان نسل جوان فعال در صحنه حقوق انسان در کردستان بود. کاوه یاور مادران زندانیان بود و یار دلنگرانیهای لیست اعدام…. کاوه صدای همه شما بود که گزارشهایش هنوز به بیرون درز می کرد و تریبونی بود برای گفتن گوشه ای از “مافی مروف” (حقوق انسان به کردی). برای آزادی کاوه تلاش کنید
کاوه در کنار خانواده های زندانیان بود. کاوه مینوشت و تنها گناهش دفاع از حقوق بشر بود. لطفن برای کاوه بنویسید، برای آزادیش تلاش کنید. کاوه باید آزاد باشد و بنویسد و به خانواده ها سر بزند. کاوه را نمیتوانم در قفس ببینم. دلم پر از غم کاوه است. چشمم برای مادر نگرانش اشک میریزد. به چه گناهی باید کاوه را دستگیر کرده باشند؟ به کدامین جرم؟ به کدام گناه؟ برای کدامین جنایت؟ برای کدام خطا؟

کاوه متعلق به هیچ حزب و گروهی نیست. کاوه در کارنامه هیچ جریان سیاسی نیست. کاوه به تنهایی یک حزب بزرگ است که نامش آزادی انسان است. کاوه را هیچ جریانی صاحب نیست بلکه حقوق بشر تنها جریان و تعلقش است.کاوه متعلق به همه ایرنیان و همه کردها، لرها، بلوچها، ترکها و بهایی است. کاوه در تیول هیچ جناح و دسته ای نبود و برای همه بیکسان مینوشت. هیچ روزنامه خاصی و نشریه ای را صاحب نبود و تنها دغدغه اش انتشار گزارشهای هفتگی حقوق بشریش بود که برای همه بیکسان ایمیل می کرد. کاوه باید آزاد باشد و آزاد بماند.

با سکایپ و تلفن و ایمیل از دوستان خوبمان جویای صحت و سقم دستگیری شدم. همه نگرانش بودند و هر کس پیشنهادی داد. دوست عزیزی که مثل کاوه برایم عزیز است، در پاسخ سوال من که به چه جرمی؟ گفت چطور نمیدانی جرم کاوه چیست. کاوه کرد است، اسمش کاوه است، فامیلش کرمانشاهی است، از انسان دم میزند و حقوقش، برای زنان و آزادیشان فعالیت می کند. برای حقوق انسان کرد فعالیت کرده است. پس اینها جرم نیست چه چیزی جرم است؟
برای کاوه غمگینم برای حقوق از دست رفته انسان که بی کس است غمگینم
گویا مادرش نخواسته که مصاحبه بکند و منتظر بازجوییهاست. امیدوار برای رهایی. ما نیز همگان امیدوار رهاییش هستیم، امروز و فوری بهمین دلیل هم عکس پروفیلمان را به عکس کاوه و آزادیش تغییر دادیم…..

بیشتر:

وبلاگ کاوه (ژیار)
وبلاگ پیشین کاوه
وبلاگ برای جمع آوری اخبار و گزارشها تا رهایی برای کاوه

ارسال به:
  • Facebook
  • Print
  • PDF
  • email
  • Google Bookmarks
  • Digg
  • del.icio.us
  • Add to favorites
  • FriendFeed
  • Live
  • MySpace
  • Technorati
  • Twitter
  • Balatarin

شب ۳۰ ژانویه دیکتاتور در رتردام زوزه می کشید

بهمن ۱۲م @ ۰۲:۴۴ نویسنده: رحمان

همانطوریکه میدانید جمهوری اسلامی ارکستر سمفونی تهران را برای تبلیغات با شعار صلح و دوستی روانه اروپا کرده است و تور این ارکستر در پی اجرا در استراتسبورگ، بروکسل و رم شب شنبه به رتردام هلند میرسید.
خبرهای رم را که دیدیم تصمیم گرفتیم که ما نیز با حضورمان این دروغ و پروپاگانادای کثیف و حیله گرانه را افشا کنیم، صلح و دوستی در مرام اینها محلی از اعراب ندارد. در داخل کشور شهروندان را اعدام می کنند، چگونه به مردم اروپا می گویند که طرفدار دوستی و صلح هستند در حالیکه چنگ و دندان کثیفشان به خون جوانان ما آغشته است. در بیغوله هایشان به جوانانمان تجاوز کرده اند. مخالفین را شکنجه می کنند. در خیابان با ماشین زیر می گیرند، در جلو منازلشان ترور می کنند. فعالان حقوق بشر را محارب نامیده و قصد جانشان را کرده اند. جوانان کرد را با هدف دودستگی در صف اعدام گذاشته اند. حال با استفاده از فرهنگ و هنر مهجور ایرانی میخواهند این چهره و چنگال خونین را مشاطه کنند. ادامه‌ی نوشته »

ارسال به:
  • Facebook
  • Print
  • PDF
  • email
  • Google Bookmarks
  • Digg
  • del.icio.us
  • Add to favorites
  • FriendFeed
  • Live
  • MySpace
  • Technorati
  • Twitter
  • Balatarin

کنسرت خون

بهمن ۱۱م @ ۰۷:۰۲ نویسنده: رحمان

Blood Concert Holland, Rotterdam 7

Blood Concert Holland, Rotterdam
کنسرت خونین جمهوری اسلامی که با نام صلح و دوستی در رتردام اجرا شد
در این تظاهرات هاری فان بومل نماینده حزب سوسیالیست در مجلس هلند ضمن حمایت از اعتراضات مردم ایران طی سخنانی گفت: “در ایران نه
صلحی هست و نه هیچ دلیلی برای کنسرت صلح وجود دارد، این کنسرت، کنسرت خون
است نه صلح. مردم در ایران برای آزادی حق بیان دستگیر و اعدام میشوند. این
شرم آور است که سالن د دولن که متعلق به شهرداری رتردام است چنین کنسرتی را اجازه اجرا داده است.اما کسانی که با بلیط مجانی در این کنسرت و سالن شیک آن شرکت کرده اند شاید
ندانند که این سالن و هزینه هایش توسط جمهوری اسلامی ایران پرداخت شده است و ممکن است برای آنها یک نوع جشن باشد ولی برای مردم ایران چنین نیست. دستهای جمهوری اسلامی به خون مردم بی گناه در ایران رنگین است و کسانی که در این کنسرت شرکت کرده اند با سازماندهندگان این جشن که دستانشان رنگین است، دست میدهند. من خوشحالم که شما اینجایید تا به این جشن آمدگان حقیقت را گوشزد کنیم و بگوییم که بدانند صلحی در ایران وجود ندارد و بهمین دلیل من با شما اینجاییم که با تجمع خود آنرا گوشزد کنیم “

ارسال به:
  • Facebook
  • Print
  • PDF
  • email
  • Google Bookmarks
  • Digg
  • del.icio.us
  • Add to favorites
  • FriendFeed
  • Live
  • MySpace
  • Technorati
  • Twitter
  • Balatarin

اعدامها در ایران و نامه نماینده مجلس هلند به وزارت خارجه در این باره

بهمن ۱۰م @ ۰۴:۳۰ نویسنده: رحمان

هاری فان بومل، نماینده حزب سوسیالیست هلند در مجلس طی نامه ای با طرح ۴ سوال از وزیر خارجه هلند در ارتباط با اعدامها در ایران توضیح خواست
(۲۹ ژانویه فرستاده شده)
۱. آیا تایید میکنید که دو نفر بجرم شرکت در تظاهراتهای ماه ژوئیه ۲۰۰۹ در ایران اعدام شده اند؟
آیا درست است که این دونفر محمد رضا علی زمانی و آرش رحمانی پور نام داشته اند؟ اگر نه کی بوده اند؟ و همچنین آیا این درست است که ایشان در لیست گروه ۱۱ نفره ای بودند که بر اساس همین واقعیتها به مرگ محکوم شده اند؟۲. موافق هستید که نگرانی برای اجرای اعدام نه نفر دیگر جدی است؟

۳ آیا این درست است که در ماههای گذشته گروهی از فعالین کرد اعدام شده و اینک ۱۷ نفر در انتظار اعدام به سر میبرند؟

۴. آیا بیاد میاورید که در مقابل سئوال مجلس قول داده بودید که “مشترکن ایران را تحت فشار خواهید گذاشت”؟ آیا به جای موضع مشترک در اتحادیه اروپا و فشار از طریق پست دیپلماتیک به تهران، حاضر هستید که سفیر ایران را فرا بخوانید و محکوم کردن این اعدامها را به ایشان اظهار کنید؟

وبسایت هاری فان بومل در حزب سوسیالیست هلند: http://international.sp.nl /representatives/harry.stm

ادامه‌ی نوشته »

ارسال به:
  • Facebook
  • Print
  • PDF
  • email
  • Google Bookmarks
  • Digg
  • del.icio.us
  • Add to favorites
  • FriendFeed
  • Live
  • MySpace
  • Technorati
  • Twitter
  • Balatarin

اسامی اعدامیها را خط بزنیم یا لیست اسامی اعدامیها را برای همیشه پاره کنیم

بهمن ۹م @ ۰۱:۵۵ نویسنده: رحمان

دیروز ۴۵ نفر بودند و امروز ۴۳……
انسانها برایمان یک اسم اند که به راحتی خط میخورند

اعدام محمدرضا علیزمانی و آرش رحمانیپور همه مارا دوباره سخت در غم از دست دادن دو انسان فرو برد. گزارشهایی از اعدام و روند دادگاه و چگونگی دستگیری، این دو انسان امروز بر فیس بوک، تویتر، سایتهای اینترنتی و وبلاگها قرار گرفته و قصد من تکرار آنها در اینجا نیست بلکه با احترام فراوان قصد من طرح درخواستی شخصی و دادن هشداری است برای جلوگیری از اعدامها و نجات جان انسانهایی دیگر. ادامه‌ی نوشته »

ارسال به:
  • Facebook
  • Print
  • PDF
  • email
  • Google Bookmarks
  • Digg
  • del.icio.us
  • Add to favorites
  • FriendFeed
  • Live
  • MySpace
  • Technorati
  • Twitter
  • Balatarin

بهمن ۸م @ ۰۲:۲۳ نویسنده: رحمان

neda-birthday-the-hague.f4v

بزرگداشت تولد ندا آقاسلطان، جانباخته ای از تبار آزادیخواهان، در لاهه هلند.
ندا، سمبل، تکثر گرایی، فمینیسم، مدرنیسم، بیگناهی، زیبایی، عشق ، جوانی، پاکی و شادابی جنبش سبز ایران

ارسال به:
  • Facebook
  • Print
  • PDF
  • email
  • Google Bookmarks
  • Digg
  • del.icio.us
  • Add to favorites
  • FriendFeed
  • Live
  • MySpace
  • Technorati
  • Twitter
  • Balatarin


انتخاب ها:

Size

رنگ ها

Get Adobe Flash playerPlugin by wpburn.com wordpress themes