....................................................کاوه کرمانشاهی
با پیام یکی از دوستان مشترکم با کاوه در فیس بوک باخبر شدم. تکان خوردم باور نکردم. دوست نداشتم باور کنم. نمیخواستم باور کنم. گفتم مثل دفعه پیش لابد شایعه است. آن دوست دیگر روی فیس بوک نبود که منبع خبرش را کنترل کنم. برایش ایمیل دادم. چندی نگذشت باز چتی دیگر این پیام را داد، خبر همان بود. به تویتر نگاه کردم و اسم کاوه را سرچ کردم. یکنفر خبرش را گذاشته بود. از دوستان فیسبوکی خواستم اگر کسی خبر دارد صحت و سقم این خبر را کنترل کند! دوست عزیزی کامنت گذاشته بود که خبر موثقه است. و در سایت گزارشگران این جملات آمده بود:
کاوه قاسمی کرمانشاهی، فعال حقوق بشر صبح امروز ۱۴ بهمن ماه در منزلش در کرمانشاه بازداشت شد. مادر وی ضمن تایید این خبر اظهار داشت:” کامپیوتر شخصی وی نیز به توقیف نیروهای امنیتی در آمده است”.
کاوه قاسمی کرمانشاهی از جمله فعالان با سابقه ی حقوق بشر است که در کمپین یک میلیون امضا، سازمان حقوق بشر کردستان، انجمن منحل شده ژیار و همینطور سازمان ادوار تحکیم وحدت عضویت دارد.
به چه جرمی؟
کاوه کرماشانی یا کاوه قاسمی کرمانشاهی را هم دستگیر کردند. به همین سادگی. سه کلمه خبر: کاوه دستگیر شد…. کاوه یکی از معدود بازماندگان نسل جوان فعال در صحنه حقوق انسان در کردستان بود. کاوه یاور مادران زندانیان بود و یار دلنگرانیهای لیست اعدام…. کاوه صدای همه شما بود که گزارشهایش هنوز به بیرون درز می کرد و تریبونی بود برای گفتن گوشه ای از “مافی مروف” (حقوق انسان به کردی). برای آزادی کاوه تلاش کنید
کاوه در کنار خانواده های زندانیان بود. کاوه مینوشت و تنها گناهش دفاع از حقوق بشر بود. لطفن برای کاوه بنویسید، برای آزادیش تلاش کنید. کاوه باید آزاد باشد و بنویسد و به خانواده ها سر بزند. کاوه را نمیتوانم در قفس ببینم. دلم پر از غم کاوه است. چشمم برای مادر نگرانش اشک میریزد. به چه گناهی باید کاوه را دستگیر کرده باشند؟ به کدامین جرم؟ به کدام گناه؟ برای کدامین جنایت؟ برای کدام خطا؟
کاوه متعلق به هیچ حزب و گروهی نیست. کاوه در کارنامه هیچ جریان سیاسی نیست. کاوه به تنهایی یک حزب بزرگ است که نامش آزادی انسان است. کاوه را هیچ جریانی صاحب نیست بلکه حقوق بشر تنها جریان و تعلقش است.کاوه متعلق به همه ایرنیان و همه کردها، لرها، بلوچها، ترکها و بهایی است. کاوه در تیول هیچ جناح و دسته ای نبود و برای همه بیکسان مینوشت. هیچ روزنامه خاصی و نشریه ای را صاحب نبود و تنها دغدغه اش انتشار گزارشهای هفتگی حقوق بشریش بود که برای همه بیکسان ایمیل می کرد. کاوه باید آزاد باشد و آزاد بماند.
با سکایپ و تلفن و ایمیل از دوستان خوبمان جویای صحت و سقم دستگیری شدم. همه نگرانش بودند و هر کس پیشنهادی داد. دوست عزیزی که مثل کاوه برایم عزیز است، در پاسخ سوال من که به چه جرمی؟ گفت چطور نمیدانی جرم کاوه چیست. کاوه کرد است، اسمش کاوه است، فامیلش کرمانشاهی است، از انسان دم میزند و حقوقش، برای زنان و آزادیشان فعالیت می کند. برای حقوق انسان کرد فعالیت کرده است. پس اینها جرم نیست چه چیزی جرم است؟
برای کاوه غمگینم برای حقوق از دست رفته انسان که بی کس است غمگینم
گویا مادرش نخواسته که مصاحبه بکند و منتظر بازجوییهاست. امیدوار برای رهایی. ما نیز همگان امیدوار رهاییش هستیم، امروز و فوری بهمین دلیل هم عکس پروفیلمان را به عکس کاوه و آزادیش تغییر دادیم…..
بیشتر:
وبلاگ کاوه (ژیار)
وبلاگ پیشین کاوه
وبلاگ برای جمع آوری اخبار و گزارشها تا رهایی برای کاوه
وقتی تمام سالهای عمرت به تحمل انواع خشونت، آزارهای جسمی و جنسی، تعصب و نگاه تحقیر آمیز مردان می گذرد، وقتی اصلاً یادت نمی آید که آیا روزی از ته دل خندیده ای یانه، وقتی همیشه پای چشمهایت را تر دیده ای، وقتی تولدت هیچ کس را خوشحال نمی کند، وقتی پدر از شرم دختردار شدنش مشتی خاک برسر می ریزد و این خبر را لایق مژدگانی دادن نمی داند، وقتی زن بودن جرمی نابخشودنی و مایه ی ننگ می شود، وقتی عشق بر تو حرام می گردد، وقتی بزرگترین آرزوی دوره ی کودکی ات تبدیل شدن به یکی از همین پسرهاست چون آنها را خوشبخت تر می پنداری و حتی در خیالت برای خود هم زنی اختیار می کنی، وقتی آن دیگر بزرگ آرزویت داشتن خانه ای است که سندش از آن خودت باشد چون گاه جنجال با وجودیکه می دانند چقدر از این کار متنفری اما همیشه از خانه اخراج می شوی و تو چون دختری خجالت می کشی از این همه بیرون ماندن و می ترسی از اتفاق نه چندان خوشایندی که می تواند دامن نجابتت را لکه دارکند لذا همیشه به امامزاده های شهرت پناه می بری و از همین روست که رنگ گلهای قالی خانه ی پدر را به یاد نداری اما شماره ی کاشیهای تک تک امامزاده های شهرت را می دانی، وقتی بزرگترین کابوس کودکی ات همیشه این است که سندخانه ی نداشته ات را گم کرده ای و یا از تو دزدیده اند و تمام این سالها نقشه می کشی که این سند را کجا پنهان کنی تا کسی آنرا از تو ندزدد چون همیشه فکر می کنی اگر سند از دست برود تو باز هم بی خانه شده ای اما چقدر خوشحال می شوی وقتی خاله جان به تو می گوید: «با گم شدن سند، مالکیت تو برخانه از بین نمی رود. می توانی تقاضای صدور مجدد سند بکنی.»، ادامهی نوشته »
